‘Niemand verdient het om te verdrinken’

Foto: Marinus Hoogendoorn

Operationeel Inspecteur Jaap van der Laan uit Veere ging namens de KNRM meerdere keren naar Griekenland om de hulpvraag van de Griekse reddingmaatschappij scherp te krijgen en het aanbod van de KNRM daarop af te stemmen.

Tijdens één van de reizen belandde hij middenin een dubbele reddingactie. “Ineens heb je in je handen wat je kende van televisie.”

De nuchtere Zeeuw, voormalig koopvaardijkapitein, voer vijftien jaar als vrijwilliger op de reddingboot van Neeltje Jans, één van de drukkere reddingstations van de KNRM. Een doorgewinterde redder, dus. “En als redder gaat het je denk ik extra aan het hart wat er op de Egeïsche Zee gebeurt. Waarbij ik niet focus op de vraag of iemand wel of niet moet vluchten, maar simpelweg op de stelling dat niemand het verdient om te verdrinken”.

KNRM Lauwersoog

Ook twee nuchtere Friezen, vrijwilligers bij de KNRM Lauwersoog, zijn vorige week afgereisd richting Lesbos. Ed Huisman (51) en Jentsje van der Molen (35).  Als vrijwilligers bij de reddingboot KNRM Lauwersoog vinden Ed en Jentsje dat ze iets moeten doen voor mensen die dagelijks verdrinken op zee tussen Turkije en Griekenland. Hulp verlenen aan mensen die op zee in nood zijn leeft bij hen zeer sterk omdat ze 24 uur per dag en 7 dagen per week rondlopen met de pieper en direct naar de boot gaan als de kustwacht een alarm stuurt. Dat is overdag en ’s nachts maar ook in de weekenden en als je een feestje hebt.

Structurele bijdrage

Tijdens de nachtelijke trip met een Grieks Kustwachtschip kregen Jaap en zijn internationale collega’s twee meldingen van vluchtelingenboten. De eerste kon veilig naar de haven worden begeleid, de andere was zinkende. Hij haalt op verzoek de herinnering terug. “Ouders die in allerijl hun kinderen aan je toevertrouwen. Drie, vier generaties van één familie op een bootje met 30-40 personen”. Jaap memoreert de feiten en het is goed zichtbaar dat de beelden hem nog levendig op het netvlies staan. “Ook voor mij was het in Nederland een abstract probleem. Ik snap dus ook de scepsis over dit onderwerp. En ik prijs mij gelukkig dat de doelstelling van de KNRM heel simpel is. Wij mengen ons bewust niet in politieke vraagstukken. Wij helpen de Griekse reddingmaatschappij aan een nieuw reddingstation door materiaal te leveren en vrijwilligers op te leiden. Daardoor is de KNRM geen kortstondige passant, maar leveren wij – zoals ook de Zweedse, Engelse en Duitse collega’s doen – een structurele bijdrage aan dit immense probleem”.

De Noordelijke KNRM-kanjers

Voorzichtig varen de mannen van KNRM Lauwersoog met een kleine 15 knopen richting vliegveld. Zo’n 5 mijl varen. Jentse aan het roer. Ed en ik op het voordek op de uitkijk. Want je moet er niet aan denken dat we een boot zouden overvaren. We gaan daar op een mijl uit kust op uitkijk standby liggen. Dit ter aanvulling van de drie uitkijkposten aan de wal, schrijft fotograaf Marinus Hoogendoorn op zijn Facebooksite.

Verlengstuk

De keuze voor twee kleine reddingboten is het gevolg van het lokale onderzoek van Jaap en collega’s. “De Kustwacht vaart daar met een grote kruiser. Zij kunnen niet overal tegelijk zijn en onze boten zorgen dus voor de noodzakelijke spreiding. Daarnaast zijn de 7,5 meter lange boten letterlijk een verlengstuk van de Kustwacht, omdat zij niet kort onder de kust kunnen komen en het voor hen bijna geen doen is om langszij te gaan bij kleine, gammele bootjes. Wij gaan Griekse vrijwilligers opleiden om deze taak straks zelfstandig te kunnen uitvoeren”.

Mensenwerk
Toch zullen de KNRM’ers die naar Chios afreizen vanaf de eerste dag ook zelf betrokken raken bij reddingacties. Simpelweg omdat er getraind gaat worden in het gebied waar de vluchtelingenbootjes aankomen. “Als we een call krijgen, gaan we. Goed zeemanschap heet dat”. Waarbij Jaap uiterste zorg heeft voor het welzijn van de eigen mensen. “Het zijn redders. Maar redders zijn ook mensen en we sturen hen niet op een weekje scouting. Het gaat wel ergens over. Daarom neem ik mijn pet af voor alle KNRM’ers die vrijwillig hun hand hebben opgestoken. Zij verdienen onze support, ook qua psychische begeleiding, want dit is uitgesproken mensenwerk”.

Lees meer over de mannen van KNRM Lauwersoog naar Lesbos: http://de-marne.nieuws.nl/nieuws/18231/18231/

Reacties