En het onkruid op de stoep woekert voort

Foto: MarneNieuws

Zorgen had Madi Cleerdin over de onkruidbestrijding in de gemeente De Marne. ‘Ik hoor veel klachten over het onkruid op de stoepen,’ merkte de PvdA-ster in de laatste raadsvergadering op. Wethouder Kor Berghuis hield haar voor: ‘Ik hoor die klachten ook. De stoepen zijn aanzienlijk groener dan in het verleden,’ zei hij met enige ironie. ‘Het groenbeheer is vier keer duurder dan drie jaar geleden.’ De CDA-wethouder kondigde aan dat een evaluatie van het beleid in de pijplijn zit.

Jaren geleden konden de inwoners stoeptegeltjes aanvragen. Groen met een wit zeehondje erop. Hiermee konden ze hun stoep markeren. En de gemeentelijke man met de gifspuit wist dan dat hij tussen de twee tegeltjes niet mocht spuiten met herbiciden, plantengif. Er wordt heden ten dage nog wel een paar keer per jaar naar zo’n tegeltje gevraagd. De animo voor de burger om zelf met aardappelmesje tussen de tegels te krabben, houdt niet over. Het onkruid te lijf gaan met een gasbrandertje of staalborstel, het werkt niet zo goed. Het gebruik van Roundup is voor particulieren verboden, maar ja, wie er oog voor heeft ziet de handzame groene spuitflessen wel als het seizoen voor groei en bloei is aangebroken.

In de gemeente De Marne wordt nu – na een proef – voor het tweede jaar niet meer met vergif gewerkt  om de harde, bestrate delen van de openbare ruimte onkruid vrij te houden. Zeg maar: de stoepen, de goten, pleinen. Het onkruid wordt verbrand met een superbrander en met grote stevige borstels kapot geveegd. Een andere methode die gebruikt wordt is die met de kantensnijder waarmee het ongewas bij verkeersborden, lantaarnpalen, gaten in de weg en de zijkanten van de percelen van de bewoners wordt bewerkt. Het eindresultaat houd niet over, en terecht brengt Cleerdin klachten hierover ter sprake in de raad.

Wat zou hier aan gedaan kunnen worden? Deskundigen signaleren dat het overal waar een vergif verbod geldt er eigenlijk geen methode voorhanden is als alternatief die tot tevredenheid leidt over het resultaat. Ze zien een oplossing in het intensiveren van de vergifloze bestrijdig van onkruid. Dat betekent dat men het gehele jaar door met de branders en de borstels door de dorpen moet trekken om de zaak in de klauw te houden. Nu gebeurt dat alleen bij het begin van de groeiperiode. De gedachten gaan er naar uit om schelpenpaden zoals op de begraafplaatsen – de onkruidwoeker daar is vreselijk – met grond te bedekken en in te zaaien en gewoon als gras mee te maaien.

Wat de evaluatie van het gemeentebestuur ook zal opleveren, duidelijk is wel dat daar een kostenplaatje aan hangt. Op dit moment geeft de gemeente De Marne zo’n 50.000 euro aan de gifloze onkruidbestrijding uit.  En de berenklauw woekert gestaag voort. De afvoerput in de goot wordt netjes afgedekt door paardenbloemen.

Als de evaluatie van de wethouder binnenkort op tafel ligt, zal moeten blijken hoe diep de raad in de buidel wil tasten om het groene groenbeheer te verbeteren.

Tekst: Berto Merx

Reacties